Vol leven, echt kijken, nieuwsgierige interesse en sprankelende verwondering. Dat is wat me aan tafel bracht bij wie ik maar wilde: door Lissabon struinen met Paulo Coelho, op hoogpolig tapijt thee drinken met Isabel Allende, ademloos luisteren naar Nawal El Saadawi, lunchen bij de familie Vuitton, flirten met de ontwerpen van John Calliano en me door Yasser Arafat laten rondleiden door zijn tuin om daarna aan tafel te belanden bij Simon Perez. Die eigenschappen én een vleugje magie dat fluistert: verwacht wonderen, álles is mogelijk. Ook voor jouw grootste dromen.

Hoe dan?
We zien elkaar zes keer. Geen zzzzoomcalls, maar live-ontmoetingen op magische plekken die goed bereikbaar zijn.

En…

Soms valt er ineens een kaartje op je deurmat voor een tentoonstelling waar je nog niet aan gedacht had.

Ligt er opeens een boek op je tafel dat exact is wat je op dat moment nodig had.

Dan weer volg je de aanwijzing, stap je een coupe in en heb je geen idee wat die dag met jouw verhaal gaat doen. Tot je ’s terugreist en glimlacht: dit was precies waar ik naar verlangde.

Je ontvangt tijdens onze ontmoetingen mijn kennis, aandacht, ervaring, out-of-this-world-ideëen en toewijding. 

Na het gesprek…

sta je weer aan. Weet je weer: dít ga ik doen. Is weer glashelder wat jouw visie is. En Waarom jouw boek de wereld omver zal blazen. En waarom alleen jij dat kan.

Je voelt weer: ik ben hier om geschiedenis te schrijven. En zó ga ik dat doen. Met deze woorden. Met deze visie. Met alles wat in mij leeft en vibreert. 

Je beseft: 

Dít is het schrijversleven.

Hier ben ik voor geboren. Om dit te doen. Om dit te leven.